به او بنوشانند و اكر بعد از بهبودى علامت هيجان و كثر سيونى چنانچه شايع است در الات رئيسه ديده شود فورا باعانت اخراج دم و ساير تدابير بمعالجهء مخصوص ان بپردازند و در مسموم ببخار اسيد كاربنيك و ذغال اوّلا تدبير مشترك را بجاى آورده و صبّ ماء بارد با قوّت تمام به صورت او نموده و چون قشعريره كه دليل بر رجعت تنفّس است حاصل شد صبّ ماء بارد را موقوف داشته دلك محرّك با آمونياك نمايند و بادكشها بر اطراف وضع نموده و آنجا كه ميل دم باحشا بود استفراغ دم چنانچه در تدبير مشترك مذكور داشتيم مجوّز است . و برخى از اطبّا با مخلوطى از سركه و اب حقنه نموده و دخان كبريت بر شامّهء او رسانيده و نيز سركه مىخورانند و بعد از آنكه با اين تدابير حالت صحّت رجوع و وجعى در سر و صدر باقى بماند حقن مسهله و ارسال زلو و انداختن مشمّع ذراريح مجوّز است .